Blog

De sterren van mijn dag

Het brein van een logopedist

Logopedisten worden opgeleid tot therapeuten. Dat is minder goed aan onze functienaam te zien zoals bij fysiotherapeut en ergotherapeut, maar ook wij zijn therapeuten. In de van Dale staat bij therapeut: “gediplomeerd begeleider van iemand die in therapie is”. Wat mij betreft mist dat nog wel wat nuance.

Als therapeut maak je, met de kennis die je hebt opgedaan in je opleiding en door ervaring in je loopbaan, samen met de methoden die je tot je beschikking hebt, een aangepast plan voor de hulpvraag van iedere patiënt. Dit betekent dat geen kind exact dezelfde behandeling krijgt als een ander kind. Ook een kind met Downsyndroom niet.

Lees verder...

Logopedie met Susan

‘Dag mama, tot straks!’ Zo sluit deze 6-jarige jongedame het contact met haar moeder heel mooi en passend af. ‘Dag Susan’ zegt moeder. ‘Veel plezier!’ Susan loopt met mij mee naar de logopediekamer.

Om daar te komen moeten we eerst een deur open doen. ‘Pfoe, dat is zwaar!’ Ik laat haar de deur naar het trappenhuis openmaken, maar dat lukt niet heel erg. ‘Dat is zwaar!’, hoor ik haar zeggen. Ik beaam het. ‘Dan moeten we hard duwen.’ Susan probeert het nog eens, maar het lukt niet. ‘Zwaar’, zegt ze. Ik zeg ‘Ja, dat is heel zwaar. Hoe moeten we dat nu oplossen?’ ‘Wil jij helpen?’vraagt ze me. Ik zeg: ‘Ja natuurlijk, wat vraag je dat goed zeg’. Samen duwen we tegen de deur. Ik voeg taal toe: ‘Zo zeg, dat is zwaar. Wij moeten duwen, heel hard duwen’. ‘Ja, hard duwen!’ zegt Susan. Samen duwen we de deur open en stappen in het trappenhuis. ‘Pfoe, dat was zwaar!’ herhaal ik nog eens. ‘Ja, deur is zwaar’ zegt Susan.

Lees verder...

Van stagiair tot teamlid

Zes jaar geleden mocht ik als stagiaire aan de slag bij Nouwels Logopedie in Nieuwleusen, destijds nog gehuisvest aan de Van Haersoltestraat. Mijn eerste indruk was meteen zeer positief: er werd op een zeer leuke en enthousiaste manier met cliënten omgegaan waarbij het bieden van goede zorg duidelijk voorop stond. Ook de vriendelijkheid en openheid naar ouders toe was zeer fijn om te ervaren. Ik heb dan ook een zeer leerzame, plezierige en mooie stageperiode gehad.

Janneke BoerMet de succesvolle afronding van mijn stage bij Nouwels Logopedie had ik ook mijn logopediediploma behaald. Ik kon dus eindelijk (zo voelt dat dan na vier jaar studeren) aan het werk en mijn kennis toepassen en verbreden in de praktijk. Dit gebeurde in de vorm van een zwangerschapsvervanging voor een logopediste met een eigen praktijk in het noorden van het land. Een zeer leuke, maar ook spannende ervaring. Nu pas merkte ik hoeveel je leert door te doen en ik had toen al vrij vlot door dat je als logopedist nooit uitgeleerd bent. Na twee maanden op weg te zijn, belde Caroline mij op met de vraag of ik vanaf augustus dat jaar haar collega Kim voor vijf dagen in de week zou kunnen vervangen i.v.m. haar zwanger- en ouderschapsverlof. Dit sloot perfect aan op de termijn van de vervanging die ik nu deed. Omdat ik Nouwels Logopedie al kende vanuit mijn stage vond ik het super leuk en een hele eer dat ik gevraagd werd om in te vallen.

Lees verder...

De automatische piloot

We hebben ze allemaal: volgepropte dagen die je fluitend doorkomt en die je energie geven. Maar ook dagen die wat minder vol zijn, maar waarin alles anders loopt en waarna je ’s avonds doodmoe op de bank neerploft. Het sleutelwoord: routines!

Vandaag vertelde de moeder van Christian dat hij op school geen korstjes eet en thuis wel. Ook dat heeft met vaste gewoontes, routines, of de automatische piloot te maken. Ik vertelde haar dat ik ooit een man met Downsyndroom begeleidde die thuis geen thee lustte en op het activiteitencentrum geen koffie. Thuis dronk hij dus altijd koffie en op het activiteitencentrum altijd thee. Voor hem hoorde het een bij het ander en het ander bij het een en daar was geen speld tussen te krijgen. Het was zijn vaste routine.

Wij hebben allemaal een automatische piloot die er voor zorgt dat we de dag fluitend door kunnen komen. Pas als er plots iets in die routines verandert, moeten we gaan nadenken over het vervolg en dat kost energie. Als je veel veranderingen hebt in je vaste routines word je er zelfs heel erg moe van.

Lees verder...

Mijn ervaringen als beginnend logopedist

Toen ik vorig jaar in juli 2014 afstudeerde als logopedist, had ik niet kunnen denken dat ik nu alweer een jaar werkzaam zou zijn bij Nouwels Logopedie. Het uitoefenen van het logopedistenvak leek me superleuk, maar ik wilde na mijn studie Logopedie eerst nog graag verder leren.

In september 2014 startte ik daarom met de master Neurolinguïstiek aan de Rijksuniversiteit Groningen met als doel het worden van een klinisch linguïst. Als klinisch linguïst ben je gespecialiseerd in de problematiek rondom een normale en afwijkende taalontwikkeling. Een cliënt kan naar een klinisch linguïst worden verwezen wanneer – na logopedisch onderzoek of behandeling – onduidelijkheid blijft bestaan over de aard of de ernst van een taalprobleem.

Lees verder...

Restaurantje

Mijn cliënt valt bijna letterlijk met de deur in huis. Hij slingert de deur ruw open. Ik zit rustig achter mijn computer om wat administratie bij te werken en ben meteen alert. De tas met daarin de map wordt met een boog op de tafel geslingerd en met een plof neemt de cliënt plaats op de stoel. Tja, bij deze cliënt met Downsyndroom gaat alles net even wat harder en ruwer, maar alles komt uit een goed hart. ‘O…!’, hoor ik ineens en met een sprong vliegt hij me om de nek voor een dikke knuffel. Ik kieper bijna met stoel en al achterover. Hij is duidelijk blij mij weer te zien. Eerlijk gezegd ben ik ook erg blij hem weer te zien. Na jarenlange logopedische therapie ben ik toch erg gehecht geraakt aan mijn ‘grote vriend’.

Lees verder...

Wonen bij opa en oma

Omdat we ons oude huis eerder hebben overgedragen dan dat we in ons nieuwe huis kunnen, wonen we nu tijdelijk bij mijn ouders in. Het is echt heel erg fijn dat dit kan. Nu kunnen we namelijk vanuit een redelijk rustige situatie ons nieuwe huis opknappen.

Opa en oma hebben echt hun best gedaan om het voor de kinderen fijn te maken. De garage is bijvoorbeeld omgeturnd tot een waar verwarmd speelparadijsje. De kinderen hebben er hun speelgoed staan en vinden het heerlijk om in de garage lekker hun gang te kunnen gaan. In de rest van het huis is het daardoor redelijk rustig. Wel zo fijn voor degenen die dat prettig vinden. Het is zo voor iedereen fijn en het ‘samenwonen’ gaat eigenlijk heel goed. De kinderen zitten goed in hun vel.

Lees verder...

Een gewone werkdag als logopedist

Het is 8 uur als mijn werkdag begint. Ik heb er dan een autorit op zitten van een uurtje. Gelukkig is het nog het seizoen dat ik kan genieten van de zonsopkomst, vandaag ter hoogte van Steenwijk. Het Paramedisch Centrum Nieuwleusen is al geopend. Na het begroeten van mijn collega paramedici (fysiotherapeuten, podotherapeuten en Cesar therapeuten) loop ik naar onze behandelruimte. Ik start de laptop op en check mijn email. De email die direct beantwoord moeten worden, beantwoord ik. De andere email laat ik even voor wat het is en zal ik later beantwoorden. Even later hoor ik mijn eerste cliënt van vandaag al binnenkomen.

Lees verder...